In het drijvende museum Fluctuart, midden op de Seine, botsen we enige tijd geleden op een affiche van de gebroeders Toqué met de eenvoudige maar briljante zin: “Ici la pression on la boit!”
Een woordspeling waar elke bierliefhebber spontaan van glimlacht. Want “pression” betekent hier twee dingen tegelijk. Enerzijds de druk op het vat, bier van de tap. Anderzijds de druk van het dagelijkse leven. Werk. Deadlines. Gedoe. Parijs.
Hier drinken we de druk weg.
De slogan is typisch Frans: licht ironisch, een tikje rebels, maar vooral slim. In een museum dat urban art viert, krijgt bier plots een culturele dimensie. Niet als drank, maar als symbool. Tapbier als uitlaatklep. Schuimkraag als buffer tegen stress.
Op het dakterras, met zicht op de Seine, krijgt die zin nog meer betekenis. Je bestelt een Gallia Coq d’Habitude of een Gallia Blanche Weiss & Versa. Fris, licht, doordrinkbaar. Geen zware kost. Geen filosofische exercitie. Gewoon een glas in de hand, zon op het gezicht, water onder je voeten.
Dorstig naar meer biernieuws? Klik hier!
