Toen Willy Vandersteen De Rode Ridder in 1959 creëerde, baseerde hij zich aanvankelijk op de ridderromans van Leopold Vermeiren. Johan was een klassieke held: eerlijk, moedig en altijd bereid om de zwakken te verdedigen. Zijn avonturen speelden zich af in een herkenbare middeleeuwse wereld, met kastelen, roofridders en veldslagen.
Al snel begon Vandersteen de horizon van zijn held te verruimen. Johan bleef niet in Vlaanderen of Brabant. Hij trok door heel Europa, ontmoette historische figuren, bezocht onbekende koninkrijken en belandde zelfs in de ruimte. Zijn verhalen vermengden geschiedenis met legende en een vleugje magie.
Toen Karel Biddeloo de reeks overnam, kreeg Johan ook een eigen achtergrondverhaal. Hij werd Johan van Horst, met het Kasteel van Horst als thuisbasis, al bleef hij zelden lang thuis.
Johan van Horst zal ongetwijfeld meer dan eens een kruik bier hebben gedronken uit de vruchtbare tarwestreek rond Leuven. De streek behoorde al eeuwenlang tot de graanschuur van Brabant. Hoewel het moderne Hoegaardse witbier pas veel later zijn definitieve vorm kreeg, werden hier al vroeg bieren met een hoog aandeel tarwe gebrouwen. Johan zou dus wel eens een verre voorloper van het huidige witbier hebben kunnen drinken. Moest hij nu leven zou hij zonder twijfel voor een Hoegaarden kiezen.
Andere favorieten:
- Cornet Strong Blond. Een ridder verdient nu eenmaal een sterk blond… én een blinkend harnas.
- Alle bieren van De Graal. Want welke ridder is er nu níét op zoek naar de Heilige Graal?
- Kasteel Rouge. Deze keuze ligt natuurlijk voor de hand.
- Alles van Kasteelbrouwerij Ter Dolen. Een ridder voelt zich nu eenmaal thuis in een kasteel.
Dorst naar meer? Klik hier!
