In de bierwereld is kwaliteit belangrijk. Maar laten we eerlijk zijn: kwaliteit alleen volstaat al lang niet meer. De rekken liggen vol goede bieren. Festivals staan vol getalenteerde brouwers. Wie vandaag het verschil wil maken, moet meer bieden dan een goed recept. Een identiteit. Een verhaal. Een herkenbaar etiket. Een gezicht. Iets waardoor mensen jouw bier kiezen tussen honderden andere. Dat opbouwen vraagt jaren werk.
Vorig weekend, tijdens Place to Bier in Edingen moesten we toch even de wenkbrauwen fronsen bij het aanschouwen van de stands van Brasseries de Flobecq en Bel’Chic. Niet vanwege de bieren zelf. Die discussie voeren we hier niet. Wel vanwege de opvallende gelijkenissen die ons – en blijkbaar ook verschillende bezoekers – niet ontgingen. Zou een identiteit niet uniek moeten zijn? Bestaat identiteitsmisbruik tegenwoordig ook al in de bierwereld?
Wanneer festivalgangers hun bestelling aan de verkeerde stand plaatsen of met een aangekochte fles naar een andere brouwer stappen, dan lijkt er toch ergens sprake van verwarring. En daar heeft uiteindelijk echt niemand iets bij te winnen.
Ontmoet Flo!
Achter Brasseries de Flobecq schuilt een verhaal dat niet gisteren is ontstaan. Toen John-Christian Kavakure in 2018 zijn eerste FLO lanceerde als eerbetoon aan zestig jaar Expo 58, zette hij niet zomaar een bier in de markt. Hij begon aan een project dat volledig rond Belgische iconen, erfgoed en trots zou draaien. Later volgden onder meer de Yellow, met Eddy Merckx als peter, en de Red, die de steun kreeg van Jacky Ickx. Doorheen de jaren groeide dat uit tot een herkenbaar universum dat vandaag onlosmakelijk met de brouwerij verbonden is.
Wie John ooit heeft ontmoet, weet bovendien dat dit geen zorgvuldig uitgedachte marketingoefening is. Dit is wie hij is. Als hij niet op een festival staat, zit hij tussen de brouwketels. En als hij niet tussen de brouwketels zit, staat hij waarschijnlijk ergens zijn passie voor Belgische biercultuur te verdedigen. Wanneer de man precies slaapt, blijft voorlopig een onbeantwoord mysterie.
Dat enthousiasme, die energie en die investering verdienen respect. Zo zou iedereen moeten handelen. Het vormt de basis van ‘authenticiteit’. Net daarom vinden we het belangrijk dat brouwerijen hun eigen identiteit ontwikkelen. Inspiratie zoeken bij anderen is van alle tijden. Dat doet iedereen. Maar er is een verschil tussen inspiratie en herkenbaarheid die zo ver gaat dat bezoekers beide merken door elkaar beginnen halen.
Misschien is het ongewild en dan is bijschaven de boodschap. Misschien zijn wij ook gewoon te gevoelig voor dit soort zaken. Dat kan. Wanneer verschillende bierliefhebbers onafhankelijk van elkaar dezelfde opmerking maken, wanneer op festivals verwarring ontstaat en wanneer bepaalde visuele keuzes toch wel erg vertrouwd aanvoelen, dan lijkt het ons echter minstens een debat waard.
Oordeel zelf
Nogmaals, dit gaat niet over de kwaliteit van de bieren. Die staat hier niet ter discussie. Dit is evenmin een juridisch verhaal over merkenrechten of intellectuele eigendom. Wij zijn geen rechtbank en al zeker geen merkenbureau. Iedereen mag daar zijn eigen conclusies trekken. Het gaat over iets anders. Over respect voor het werk dat voorafging. Voor de tijd, de energie en de passie die nodig zijn om een merk op te bouwen.
Want uiteindelijk is een eigen identiteit misschien wel het meest waardevolle ingrediënt dat een brouwerij bezit. En precies daarom blijven wij vooral bewondering hebben voor mensen zoals John-Christian Kavakure, die al jaren met hart en ziel aan hun eigen verhaal bouwen.
Coverfoto © Bart Van Der Perre
