Dirk Lindemans
Dirk groeide op in de familiale Brouwerij Lindemans in Vlezenbeek, waar hij in 1993 voltijds aan de slag ging. Samen met zijn familie bouwde hij de brouwerij verder uit tot een internationale referentie voor lambiek en geuze. Als medeoprichter van HORAL en een van de initiatiefnemers van de Toer de Geuze zet hij zich al jarenlang in voor de lambiekcultuur. Maar wat houdt hem bezig buiten de brouwerij?
1. Waar kijk je graag naar?
Ik kijk graag naar documentaires, interviews en programma’s over wetenschap, natuur en technologie. Alles wat me helpt beter te begrijpen hoe de wereld rondom ons werkt, kan me boeien. Als kind was ik al gefascineerd door de natuur: hoe leven ontstaat, zich voortplant, fermenteert, groeit en bloeit. Vanuit die interesse ben ik ook geboeid geraakt door gisten, bacteriën en natuurlijke fermentatieprocessen. Hoe zulke microscopisch kleine organismen uiteindelijk mee de smaak, geur en het karakter van een bier bepalen, vind ik nog altijd bijzonder. Misschien was het dus niet helemaal toevallig dat ik uiteindelijk in een brouwerij terechtkwam.
2. Wat lees je graag?
Ik lees graag alles wat me helpt begrijpen hoe de wereld in elkaar zit. Geschiedenis, ondernemerschap, wetenschap en nieuwe technologie. Hoe hebben mensen iets opgebouwd? Waarom werkt iets? En kan het ook anders? De boeken van Yuval Noah Harari vind ik bijzonder leerrijk. Ze geven een goed inzicht in de werking van de maatschappij en de mensheid in het algemeen. Al mag er af en toe ook een goede thriller tussen zitten. Maar het grootste deel van mijn tijd lees ik helaas gewoon e-mails. Die toevloed lijkt soms niet te stoppen.
3. Waar luister je graag naar?
Dat hangt sterk af van het moment. Mijn muzieksmaak is heel divers, van goede new wave uit de jaren tachtig en techno uit de jaren negentig tot klassieke muziek en jazz. Spotify sloeg tilt toen ik vroeg wat mijn favoriete muziekgenre was. In de wagen luister ik vaak naar podcasts over wetenschap, lifestyle en gezondheid, maar ook over ondernemerschap en peoplemanagement. De laatste tijd luister ik ook steeds vaker naar audioboeken. Een bijzonder interessant boek is dat van Luc Swinnen over de nervus vagus.
4. Met welke persoon zou je graag eens een glas bier drinken?
Met een van de allereerste brouwers uit de geschiedenis. Helaas kennen we zijn of haar naam niet, maar archeologen vonden in het huidige Israël sporen van bierproductie van ongeveer 13.000 jaar geleden. Die mensen hadden geen brouwerij, geen thermometer, geen zuivere gistcultuur en zelfs nog geen landbouw zoals wij die vandaag kennen. En toch slaagden ze erin om graan te laten kiemen, te verwerken en spontaan te laten fermenteren. Mijn eerste vraag zou zijn: waarom deed je dit eigenlijk? Was het voor een ritueel of een feest? Want als het antwoord zou zijn dat ze gewoon samen iets wilden drinken tijdens een feest, dan is er in 13.000 jaar verrassend weinig veranderd aan de essentie van bier. Uiteraard zou ik ook graag proeven hoe dat eerste bier smaakte. Vanuit Lindemans bekeken zit er bovendien een mooie parallel in: dat bier werd waarschijnlijk ook vergist met micro-organismen uit de natuurlijke omgeving, zonder zuivere gistcultuur. In die zin staat het dichter bij spontane fermentatie dan bij een moderne industriële lager. Het lijkt me bijzonder om een glas te delen met iemand die aan het begin stond van een traditie die duizenden jaren later nog altijd mensen samenbrengt.
5. Wat is je mooiste bierherinnering?
Aangezien ik al mijn hele leven in de biersector werk, is het moeilijk om één herinnering te kiezen. Een van de mooiste is het bezoek van een Amerikaanse importeur die eind jaren zeventig samen met Michael Jackson, de beroemde Beer Hunter, naar onze brouwerij kwam. Als tiener vond ik dat bijzonder indrukwekkend. Mijn Engels beperkte zich tot ‘How do you do?’, een zinnetje dat mijn ouders me zorgvuldig hadden ingeprent. Natuurlijk antwoordde Michael Jackson met een hele reeks Engelse zinnen, waarop ik alleen nog ‘Yes’ kon uitbrengen. Dat bezoek betekende wel het begin van onze export naar de Verenigde Staten, die jarenlang onze grootste exportmarkt zouden worden.
Ook de oprichting van HORAL, samen met een kleine groep lambiekbrouwers en lambiekliefhebbers, en de organisatie van de eerste Toer de Geuze blijven bijzondere herinneringen. Daarnaast zijn er de mijlpalen van onze brouwerij: mijn voltijdse start in 1993, een nieuwe hal met bottelarij in 2003, de opvolging van de brouwerij in 2006, een nog grotere bottelarij in 2015 en de opening van onze nieuwe site in Ruisbroek in 2022, het jaar waarin we ook 200 jaar familiebrouwerij vierden.
6. Naar welke realisatie in de bierwereld kijk je op? Of op welke ben je misschien zelfs een beetje jaloers?
Ik kijk op naar brouwers die een bier hebben ontwikkeld dat de tand des tijds doorstaat. Bieren die, los van trends en hypes, hun eigen koers blijven varen. Ik denk aan Guinness of de trappistenbieren, met hun rijke traditie, herkenbare karakter en blijvende relevantie. Ze hoeven niet elk voorjaar een nieuw bier uit te brengen. Uiteraard hoort lambiek voor mij ook in dat rijtje thuis. Een uniek bier met duizend-en-één verhalen, geworteld in een streek en een traditie die je nergens zomaar kunt kopiëren. Al heb je soms de indruk dat we meer verhalen hebben dan liefhebbers. Lambiek blijft een niche en daar ligt een mooie uitdaging: meer mensen laten ontdekken hoe bijzonder het bier is, zonder het eigen karakter te verliezen. Jaloezie ken ik niet echt, respect des te meer. Een bier maken dat ook de volgende generaties met plezier zullen drinken, daar neem ik mijn hoed voor af en hef ik graag mijn glas op.
7. Wat is voor jou de grootste heiligschennis in de bierwereld? Welk heilig huisje zou je met hand en tand verdedigen?
Voor mij is de grootste heiligschennis wanneer je bier reduceert tot zomaar een product of een smaakje. Bier is veel meer dan dat. Het is geschiedenis, streek, mensen, kennis en vooral ook tijd. Zeker bij lambiek kun je die elementen niet los van elkaar zien. Hoewel ik traditie hoog in het vaandel draag, ben ik absoluut niet tegen innovatie. Integendeel, zonder vernieuwing sta je stil en word je oubollig. Maar je moet wel waken over je DNA, de authenticiteit van lambiek en spontane fermentatie. Je kunt veel processen versnellen, automatiseren en efficiënter maken, maar tijd kun je bij lambiek niet vervangen. Tijd is hier een ingrediënt, geen kost. In een wereld waarin alles sneller moet, klinkt dat misschien tegendraads, maar eigenlijk moet een lambiekbrouwer dezelfde eigenschappen hebben als zijn bier: geduldig en eigenzinnig.
8. Welk gerecht, met bijpassend bier uiteraard, zou je kiezen als laatste avondmaal?
Mijn laatste avondmaal hoeft niet overdreven chic te zijn. Geef mij maar een goede portie mosselen met Oude Geuze, liefst ergens buiten in een zonnige tuin, aan een lange tafel met vrienden en familie. Voor mij zit het goede leven in die eenvoudige dingen: lekker eten, goed bier en goed gezelschap. Als laatste bier kies ik zonder twijfel voor een heerlijk glas Oude Geuze. Fris, droog, complex en met genoeg karakter om perfect bij mosselen te passen. En aangezien het toch mijn laatste avondmaal is, mag het gerust wat langer duren. Dus doe ik nog een tweede fles open, of misschien zelfs een derde. Stoppen doe je best met goesting, maar bij een laatste avondmaal hoef ik me daar niet al te veel zorgen over te maken.
Foto’s © Bart Van der Perre
Dorstig naar meer biernieuws? Klik hier!
